Monday, March 31, 2014

International Transgender Day of Visibility - Διεθνης Μερα Τρανς.. αμ.. τετοιας;

So, apparently today is International Transgender Day of Visibility.
Since to me that day means nothing (because I have to talk and explain and advocate about trans issues *every* day of my life) I'll just say this:

Before you make the mistake of offending someone with your questions and comments, pause and think. That's a universal thing that goes without saying, it applies to all. But it's a constant problem trans people face, people's ignorance.

Respect the identity of a trans person. Respect them, don't ask questions about "real" names. Their real name is the name they will give you. Use their preferred pronouns. Don’t ask them questions you wouldn’t ask people you don’t know (which means NO genital questions, no bathroom, no sex questions). Don't abuse them verbally and/or physically because you can't understand them. Pay attention and learn. As you ought to do with anything that you don't know about.

Thank you.

Ok, σημερα βλεπω ότι είναι η Διεθνης Μερα Τρανς (αμ… πώς  το λενε τωρα αυτό; Το «ορατοτητας» και «επιγνωσης» δεν είναι σωστα…). Τελος παντων, σημερα είναι μια ακομα παγκοσμια μερα για να θυμαστε ότι υπαρχουν τρανς ατομα. Για μενα αυτή η μερα δεν σημαινει τιποτα (γιατι πρεπει να μιλαω και να εξηγω κάθε μερα) οποτε θα πω μονο αυτό:

Πριν κανετε το λαθος να προσβαλλετε καποιον με τις ερωτησεις σας και τα σχολια, σταματηστε και σκεφτειτε. Αυτό είναι κατι αδιαμφισβητητο που ισχυει γενικα για ολους. Αλλα είναι ένα συνεχες προβλημα για τους τρανς ανθρωπους, το ότι ο κοσμος δεν ξερει.

Να σεβεστε την ταυτοτητα των αλλων. Να τους σεβεστε, να μην ρωτατε για το «κανονικο» τους ονομα, το ονομα που σας λενε είναι το κανονικο τους. Να χρησιμοποιειτε τις αντωνυμιες που προτιμουν, στο φυλο που σας εχουν πει. Μην τους ρωτατε πραγματα που δεν θα ρωτουσατε καποιον που δεν ξερετε (όχι ερωτησεις για τα γεννητικα τος οργανα, όχι ερωτησεις για το ποια τουαλετα χρησιμοποιουν, όχι ερωτησις για το πώ κανουν σεξ).Μην τους παρενοχλειτε, λεκτικα και/ή σωματικα επειδη δεν τους καταλαβενετε. Δωστε προσοχη σε ο,τι σας λενε και μαθετε από αυτό. Όπως οφειλετε να κανετε για το οτιδηποτε που δεν κατεχετε ως αντικειμενο.

Σας ευχαριστω.

Tuesday, March 11, 2014


A Malaysian airplane vanishes. A 15 year old protester dies in Istanbul. More than 5.5 million Syrian children are in need. Venezuela is in flames. Ukraine is in flames. Greece is missing in action. All around the world women’s rights are under attack, LGBT rights are either starting to be respected or are under attack as well, LGBT people are being thrown to prison or worse, racism is on the rise, Nazism is on the rise, fascism is on the rise.   The whole world is in debt and people are starving.

And I’m in my personal bubble, afloat. I’m caught by the current and I’m drifting further and further away. Away; away. The tide’s merciless.  I know where I am; I don’t know where I am. I know who I am; I don’t know who I am. I am getting tired, I am tired, I have been tired already. I don’t know how or why I’m standing. Sheer force of will? Out of habit? Why haven’t I reached my quota yet? When will I reach it and how much (more) will it hurt? Falling. 

I am really really tired.